अय्यरसाहेब मला हाकलून लावतील त्यापे़आ आपणच सा~म्री म्हणून इथून पळ काढावा. पण मी बाहेर येऊन बघतो तर अय्यरसाहेब एकदम खुशीत रामूला म्हणत होते, "बढिया शा~म्ट जम गया रे रामू! इतना न~म्चरल सीन पहले नही मिला था कभी. अम्दर का शुटिम्ग बराबर हुवा ना?" "जी साब, इसी लिये तो मै क~मंएरा लेकर अम्दर दौडा था." रामूने उत्तर दिले. मला बघताच अय्यरसाहेबाम्नी माझी पाठ थोपटली अन म्हणाले, "व्वा बेटे राकेश, तुने तो कमाल का शा~म्ट दिया." मी गाम्गरून बोललो, "नाही अय्यरसाहेब, मला बरेच वेळपासून लघवी लागली होती. चुकून...माफ करा मला..." पण मोठ्याने हसत अय्यरसाहेब माझी पाठ थोपटत राहिले.
नम्तर त्याम्नी मला साम्गितले की असे एकमेकाम्च्या अम्गावर लघवी करण्याचे सीन असलेली ब्ल्यू फिलं बनवायची होतीच त्याम्ना. पण त्यासाठी नेहमी काम करणारे ’अ~म्क्टर्स’ नको होते अय्यरसाहेबाम्ना. ते खूपच याम्त्रिकपणे काम करतात असे त्याम्चे म्हणणे होते. मी तर या लाईनमध्ये नवीनच होतो. शर्मिलानेसुद्धा कधी अशा सीनमध्ये काम केले नव्हते. त्यामुळे इतक्यात ते आंहाला तशा ’गोल्डन शा~म्वर’ सीनमध्ये काम करायला साम्गणार नव्हते. आज अचानक घडलेल्या अपघातामुळे तो सीन आपसूक होऊन गेला, म्हणून ते खुश होते.
पण शर्मिला जाम चिडली होती. अजूनही ती मला शिव्या शाप देत तिचे ओले डोके पुसत होती. अय्यरसाहेबाम्नी तिला गप्प केले, "शर्मिला बेटी, गाली मत दे उसको. अरे नवीन पोरगा आहे तो आपल्या लाईनमम्दी. होते कधी चूक. जाऊ दे. ये सीन हम अगली फिलंअ के लिये यूज करेम्गे. और तुझको बोनस मिलेम्गा आज के काम का. चल रामू, फिर से वो पहलेवाला शा~म्ट लगा." च्यायला! म्हणजे हे एवढे महाभारत घडून गेल्यानम्तर पुन्हा त्या सीनचे शुटिम्ग करायचे? वैतागच आहे. पण करणार काय? या महागड्या हा~म्टेलचे बिल देऊन नुकसान करायचे नव्हते अय्यरसाहेबाम्ना. आज ठरलेले शुटिम्ग झाल्याशिवाय ते प~म्कअप करणार नव्हते.
रामूने हाउसकिपिम्गला फोन करून चादर बदलायला साम्गितली. पुन्हा एकदा मी ते प्लेबा~म्य मासिक चाळत अन आता अजिबात साथ न देणारा माझा लवडा चाळवत गादीवर पडलो. माझी ’बहीण’ शर्मिला ’अचानक’ आत आली. मी तिला झापले वगैरे वगैरे वगैरे... त्यावेळी माझ्या चेह~र्यावर उमटलेले त्रासिक भाव खरोखरचे होते आणि अय्यरसाहेबाम्ना नेमके तेच हवे होते. म्हणूनच नेहमीच्या राम्डा अन नेहमीचे पुरुष अ~म्क्टर्स त्याम्ना नको होते. अय्यरसाहेबाम्चे काम खरोखरच चाम्गल्या दर्जाचे असते आणि त्याम्च्या फिलंसना प्रायव्हेट मार्केटमध्ये मोठी डिमाम्ड असते हे मला जितेशभाईम्नी साम्गितले होतेच.
नम्तर पुन्हा शुटिम्ग झाले. पण त्यात माझी भुमिका फक्त बघ्याची होती. भावाकडून निराश झालेली शर्मिला घरच्या नोकराला भिडते, या सीनचे शुटिम्ग स्वत: अय्यरसाहेबाम्नी केले. रामूने नोकराची भुमिका केली. काळ्या किडकिडीत रामूला शर्मिलाच्या गो~र्यापान टम्च अम्गावर चढून झवताना बघून माझी हालत खराब झाली. पण मुठ्ठ्या मारायचीसुद्धा सोय नव्हती. मला तात्पुरता लाईटबा~म्य म्हणून काम करावे लागले. अय्यरसाहेब विचित्र अँगलमध्ये क~मंएरा फिरवायचे अन त्याम्च्यासोबत मला लाईट घेऊन ’योग्य’ ठिकाणी प्रकाश पडेल याची काळजी घ्यावी लागत होती.
तसा तो एकूण प्रकार कठीणच वाटला मला. रामू गरम झाला आणि लगेच शर्मिलाला झवून मोकळा झाला, असा प्रकार नव्हता तो. जेमतेम मिनिटभर रामूला हालचाल करू द्यायचे अय्यरसाहेब. मग ’कट’ आणि दुस~र्या अँगलनी शुटिम्ग. पाचदहा मिनिटाम्च्या झवाझवीसाठी तासभर शुटिम्ग करताना रामूची कशी दमछाक झाली ते चाम्गले दिसले मला. शेवटी मात्र लाईट खाली ठेवून मला मैदानात उतरवले अय्यरसाहेबाम्नी.
फिलंअमध्ये मी शर्मिलाचा ’भाऊ’ ना! मला अचानक ते दोघे एकमेकाम्ना भिडलेले दिसतात आणि मी रामूला शर्मिलाच्या अम्गावरून खेचून बाहेर ओढतो, त्या ़अणीच त्याची पिचकारी सुटायला हवी होती. त्याचे वीर्य शर्मिलाच्या पोटावर पडायला हवे होते अय्यरसाहेबाम्ना. तसा क~मंएरा लावून ठेवला होता त्याम्नी. दोन वेळा रिहर्सल झाली. आणि शर्मिलाच्या भोकातून रामूचा काळा लाम्बोडा लवडा बाहेर येऊन तिच्या पोटावर थाम्बेल अशा बेताने मी रामूला कसे ओढावे ह्याचे अय्यरसाहेबाम्नी डायरेक्शन केले. अर्थात रिहर्सलच्या वेळी वीर्य उडणार नव्हतेच.
नम्तर मी लाईव्ह अ~म्क्शनच्या तयारीत रामूच्या इशा~र्याची वाट बघत होतो. ह्या वेळी अय्यरसाहेबाम्नी रामूला फारसे डिस्टर्ब न करता झवू दिले. शर्मिला सोफ्यावर टाम्गा फाकवून अशी पडली होती की आर्मरेस्टवर तिची गाम्ड टेकली होती. तिचे दोन्ही पाय हवेत होते आणि रामू त्या पायाम्च्या मध्ये उभा राहून धक्के मारत होता. "कैसा लग रहा है मालकिन?" असे काहीसे डायला~म्ग मारत तो तिला झवत होता. चीक सुटायला आले की तो "रेडी" असे ओरडून मला खूण करणार होता. दोन तीन मिनिटे जोरजोराने धक्के मारत तो शर्मिलाला चोदत राहिला आणि इकडे माझा पारा चढायला लागला.
त्याने खूण करताच मी मागून जाऊन रामूला खेचले. यावेळी मात्र रिहर्सलपे़आ जास्त जोर लागला माझा हातून. रामू धडपडत मागे आला आणि मी शर्मिलाला ’रागावण्यासाठी’ पुढे सरलो. रामू जरा जास्तच मागे ओढला गेला होता. शर्मिलाच्या पोटावर चीक टाकण्यासाठी तो पुढे सरला पण तोपर्यम्त त्याची पिचकारी उडाली. ती खालीच पडली. तरीदेखील अय्यरसाहेबाम्नी दिलेल्या डायरेक्शनप्रमाणे मी न थाम्बता शर्मिलावर ओरडलो आणि मग वळून रामूला झोडपले. म्हणजे हलकेच त्याला लागणार नाही या बेताने मारण्याची अ~म्क्टिम्ग केली. पण माझ्या नवशिक्या हातून त्याला जरा जास्तच मार पडला असावा. तरी तो काही बोलला नाही.
आता पम्चाईत होती ती अशी की रामूचे चीक शर्मिलाच्या पोटावर पडायला हवे होते त्याचा क्लोजअप कसा घ्यायचा! आज सिम्पल सीनचे शुटिम्ग असल्यामुळे ’मिक्स्चर’ आणले नव्हते. मग मला हलवून पाणी काढावे लागले अन ते शर्मिलाच्या पोटावर पाडून त्याचा क्लोजअप घेतला अय्यरसाहेबाम्नी. माझ्यापुढे नागडी पडलेली शर्मिला चेह~र्यावर चिडखोर भाव आणून माझ्या चिकाची वाट बघत होती. आधी घडलेल्या लघवीप्रकारामुळे ती माझ्यावर सम्तापली होतीच. आणि तिच्या त्या चिडखोर चेह~र्याकडे बघितले की माझे बाहेर पडू बघणारे पाणी परत माघारी वळायचे. शेवटी फक्त तिच्या चिकण्या माम्ड्या आणि व्यवस्थीत राखलेल्या झाटाम्कडे बघून मी माझे काम उरकले.
सारे काही आटोपले तोपर्यम्त रात्रीचे नऊ वाजले होते. मला भूक लागली होती. अय्यरसाहेबाम्नी दिलेले पाचशे रुपये घेऊन मी बाहेर पडलो आणि जवळच्या पावभाजीवाल्याकडे वळलो. पण मग लगेच ल़आत आले, आपल्याजवळ चक्क पाचशे रुपये आहेत! पावभाजीकडे दुर्ल़ करून मी रस्ता ओलाम्डून पलिकडल्या बारमध्ये गेलो अन मुम्बईत आल्यापासूनची पहिली कोम्बडी खाल्ली!
ब्ल्यू फिलंअ लाईनमध्ये माझी सुरुवात अशी विचित्र पद्धतीने झाली. पहिल्या दिवशी मला विशेष काही करायला मिळाले नाही. उलट तो काळुम्द्रा रामू माझ्यासमोर टम्च शर्मिलाला चोदतोय हे बघून जळफळाट फक्त झाला. मी जरी अनिच्छेने या धम्द्यात आलो होतो तरी एकवीस वर्षाम्चा जवान लम्ड होता माझा. लहानपणापासून असले काही पाहिले नसले तरी खोताम्च्या सानियाच्या नावाने मूठबाजी केलीच होती शाळेत असताना. आता प्रत्य़आत अशी भन्नाट दॄश्ये बघून लम्ड उसळ्या मारणार नाही तर काय? घरी - म्हणजे जितेशभाईच्या मसाज पार्लरमध्ये रात्रीची चौकीदारी करायला - जाऊन झोपताना असे वाटत होते की घ्यावा हातात अन काढावे पाणी.
पण हा~म्टेलमधून निघताना अय्यरसाहेबाम्नी दिलेली तम्बी आठवली. "बेटे, मूठ वूठ नही मारना. कल फिरसे शुटिम्ग है और तुझे काम करना है. मूठ मारेगा तो पानी पतला होगा. स्क्रीनपर असली गाढा माल दिखता है ना, लम्डसे छूटता हुवा, तर ग्राहक मस्त होतात. मिक्स्चर यूज करने से वो मजा नही आता." ठीक आहे. उद्या मला काम करायचे आहे. बहुदा शर्मिलाला ठोकायला मिळेलच. उगाच कशाला पाणी पातळ करा? शेवटी पाचशे रुपयाम्चा मामला आहे! उपडा होऊन लम्ड पोटाखाली दाबून झोपी गेलो...
नम्तर त्याम्नी मला साम्गितले की असे एकमेकाम्च्या अम्गावर लघवी करण्याचे सीन असलेली ब्ल्यू फिलं बनवायची होतीच त्याम्ना. पण त्यासाठी नेहमी काम करणारे ’अ~म्क्टर्स’ नको होते अय्यरसाहेबाम्ना. ते खूपच याम्त्रिकपणे काम करतात असे त्याम्चे म्हणणे होते. मी तर या लाईनमध्ये नवीनच होतो. शर्मिलानेसुद्धा कधी अशा सीनमध्ये काम केले नव्हते. त्यामुळे इतक्यात ते आंहाला तशा ’गोल्डन शा~म्वर’ सीनमध्ये काम करायला साम्गणार नव्हते. आज अचानक घडलेल्या अपघातामुळे तो सीन आपसूक होऊन गेला, म्हणून ते खुश होते.
पण शर्मिला जाम चिडली होती. अजूनही ती मला शिव्या शाप देत तिचे ओले डोके पुसत होती. अय्यरसाहेबाम्नी तिला गप्प केले, "शर्मिला बेटी, गाली मत दे उसको. अरे नवीन पोरगा आहे तो आपल्या लाईनमम्दी. होते कधी चूक. जाऊ दे. ये सीन हम अगली फिलंअ के लिये यूज करेम्गे. और तुझको बोनस मिलेम्गा आज के काम का. चल रामू, फिर से वो पहलेवाला शा~म्ट लगा." च्यायला! म्हणजे हे एवढे महाभारत घडून गेल्यानम्तर पुन्हा त्या सीनचे शुटिम्ग करायचे? वैतागच आहे. पण करणार काय? या महागड्या हा~म्टेलचे बिल देऊन नुकसान करायचे नव्हते अय्यरसाहेबाम्ना. आज ठरलेले शुटिम्ग झाल्याशिवाय ते प~म्कअप करणार नव्हते.
रामूने हाउसकिपिम्गला फोन करून चादर बदलायला साम्गितली. पुन्हा एकदा मी ते प्लेबा~म्य मासिक चाळत अन आता अजिबात साथ न देणारा माझा लवडा चाळवत गादीवर पडलो. माझी ’बहीण’ शर्मिला ’अचानक’ आत आली. मी तिला झापले वगैरे वगैरे वगैरे... त्यावेळी माझ्या चेह~र्यावर उमटलेले त्रासिक भाव खरोखरचे होते आणि अय्यरसाहेबाम्ना नेमके तेच हवे होते. म्हणूनच नेहमीच्या राम्डा अन नेहमीचे पुरुष अ~म्क्टर्स त्याम्ना नको होते. अय्यरसाहेबाम्चे काम खरोखरच चाम्गल्या दर्जाचे असते आणि त्याम्च्या फिलंसना प्रायव्हेट मार्केटमध्ये मोठी डिमाम्ड असते हे मला जितेशभाईम्नी साम्गितले होतेच.
नम्तर पुन्हा शुटिम्ग झाले. पण त्यात माझी भुमिका फक्त बघ्याची होती. भावाकडून निराश झालेली शर्मिला घरच्या नोकराला भिडते, या सीनचे शुटिम्ग स्वत: अय्यरसाहेबाम्नी केले. रामूने नोकराची भुमिका केली. काळ्या किडकिडीत रामूला शर्मिलाच्या गो~र्यापान टम्च अम्गावर चढून झवताना बघून माझी हालत खराब झाली. पण मुठ्ठ्या मारायचीसुद्धा सोय नव्हती. मला तात्पुरता लाईटबा~म्य म्हणून काम करावे लागले. अय्यरसाहेब विचित्र अँगलमध्ये क~मंएरा फिरवायचे अन त्याम्च्यासोबत मला लाईट घेऊन ’योग्य’ ठिकाणी प्रकाश पडेल याची काळजी घ्यावी लागत होती.
तसा तो एकूण प्रकार कठीणच वाटला मला. रामू गरम झाला आणि लगेच शर्मिलाला झवून मोकळा झाला, असा प्रकार नव्हता तो. जेमतेम मिनिटभर रामूला हालचाल करू द्यायचे अय्यरसाहेब. मग ’कट’ आणि दुस~र्या अँगलनी शुटिम्ग. पाचदहा मिनिटाम्च्या झवाझवीसाठी तासभर शुटिम्ग करताना रामूची कशी दमछाक झाली ते चाम्गले दिसले मला. शेवटी मात्र लाईट खाली ठेवून मला मैदानात उतरवले अय्यरसाहेबाम्नी.
फिलंअमध्ये मी शर्मिलाचा ’भाऊ’ ना! मला अचानक ते दोघे एकमेकाम्ना भिडलेले दिसतात आणि मी रामूला शर्मिलाच्या अम्गावरून खेचून बाहेर ओढतो, त्या ़अणीच त्याची पिचकारी सुटायला हवी होती. त्याचे वीर्य शर्मिलाच्या पोटावर पडायला हवे होते अय्यरसाहेबाम्ना. तसा क~मंएरा लावून ठेवला होता त्याम्नी. दोन वेळा रिहर्सल झाली. आणि शर्मिलाच्या भोकातून रामूचा काळा लाम्बोडा लवडा बाहेर येऊन तिच्या पोटावर थाम्बेल अशा बेताने मी रामूला कसे ओढावे ह्याचे अय्यरसाहेबाम्नी डायरेक्शन केले. अर्थात रिहर्सलच्या वेळी वीर्य उडणार नव्हतेच.
नम्तर मी लाईव्ह अ~म्क्शनच्या तयारीत रामूच्या इशा~र्याची वाट बघत होतो. ह्या वेळी अय्यरसाहेबाम्नी रामूला फारसे डिस्टर्ब न करता झवू दिले. शर्मिला सोफ्यावर टाम्गा फाकवून अशी पडली होती की आर्मरेस्टवर तिची गाम्ड टेकली होती. तिचे दोन्ही पाय हवेत होते आणि रामू त्या पायाम्च्या मध्ये उभा राहून धक्के मारत होता. "कैसा लग रहा है मालकिन?" असे काहीसे डायला~म्ग मारत तो तिला झवत होता. चीक सुटायला आले की तो "रेडी" असे ओरडून मला खूण करणार होता. दोन तीन मिनिटे जोरजोराने धक्के मारत तो शर्मिलाला चोदत राहिला आणि इकडे माझा पारा चढायला लागला.
त्याने खूण करताच मी मागून जाऊन रामूला खेचले. यावेळी मात्र रिहर्सलपे़आ जास्त जोर लागला माझा हातून. रामू धडपडत मागे आला आणि मी शर्मिलाला ’रागावण्यासाठी’ पुढे सरलो. रामू जरा जास्तच मागे ओढला गेला होता. शर्मिलाच्या पोटावर चीक टाकण्यासाठी तो पुढे सरला पण तोपर्यम्त त्याची पिचकारी उडाली. ती खालीच पडली. तरीदेखील अय्यरसाहेबाम्नी दिलेल्या डायरेक्शनप्रमाणे मी न थाम्बता शर्मिलावर ओरडलो आणि मग वळून रामूला झोडपले. म्हणजे हलकेच त्याला लागणार नाही या बेताने मारण्याची अ~म्क्टिम्ग केली. पण माझ्या नवशिक्या हातून त्याला जरा जास्तच मार पडला असावा. तरी तो काही बोलला नाही.
आता पम्चाईत होती ती अशी की रामूचे चीक शर्मिलाच्या पोटावर पडायला हवे होते त्याचा क्लोजअप कसा घ्यायचा! आज सिम्पल सीनचे शुटिम्ग असल्यामुळे ’मिक्स्चर’ आणले नव्हते. मग मला हलवून पाणी काढावे लागले अन ते शर्मिलाच्या पोटावर पाडून त्याचा क्लोजअप घेतला अय्यरसाहेबाम्नी. माझ्यापुढे नागडी पडलेली शर्मिला चेह~र्यावर चिडखोर भाव आणून माझ्या चिकाची वाट बघत होती. आधी घडलेल्या लघवीप्रकारामुळे ती माझ्यावर सम्तापली होतीच. आणि तिच्या त्या चिडखोर चेह~र्याकडे बघितले की माझे बाहेर पडू बघणारे पाणी परत माघारी वळायचे. शेवटी फक्त तिच्या चिकण्या माम्ड्या आणि व्यवस्थीत राखलेल्या झाटाम्कडे बघून मी माझे काम उरकले.
सारे काही आटोपले तोपर्यम्त रात्रीचे नऊ वाजले होते. मला भूक लागली होती. अय्यरसाहेबाम्नी दिलेले पाचशे रुपये घेऊन मी बाहेर पडलो आणि जवळच्या पावभाजीवाल्याकडे वळलो. पण मग लगेच ल़आत आले, आपल्याजवळ चक्क पाचशे रुपये आहेत! पावभाजीकडे दुर्ल़ करून मी रस्ता ओलाम्डून पलिकडल्या बारमध्ये गेलो अन मुम्बईत आल्यापासूनची पहिली कोम्बडी खाल्ली!
ब्ल्यू फिलंअ लाईनमध्ये माझी सुरुवात अशी विचित्र पद्धतीने झाली. पहिल्या दिवशी मला विशेष काही करायला मिळाले नाही. उलट तो काळुम्द्रा रामू माझ्यासमोर टम्च शर्मिलाला चोदतोय हे बघून जळफळाट फक्त झाला. मी जरी अनिच्छेने या धम्द्यात आलो होतो तरी एकवीस वर्षाम्चा जवान लम्ड होता माझा. लहानपणापासून असले काही पाहिले नसले तरी खोताम्च्या सानियाच्या नावाने मूठबाजी केलीच होती शाळेत असताना. आता प्रत्य़आत अशी भन्नाट दॄश्ये बघून लम्ड उसळ्या मारणार नाही तर काय? घरी - म्हणजे जितेशभाईच्या मसाज पार्लरमध्ये रात्रीची चौकीदारी करायला - जाऊन झोपताना असे वाटत होते की घ्यावा हातात अन काढावे पाणी.
पण हा~म्टेलमधून निघताना अय्यरसाहेबाम्नी दिलेली तम्बी आठवली. "बेटे, मूठ वूठ नही मारना. कल फिरसे शुटिम्ग है और तुझे काम करना है. मूठ मारेगा तो पानी पतला होगा. स्क्रीनपर असली गाढा माल दिखता है ना, लम्डसे छूटता हुवा, तर ग्राहक मस्त होतात. मिक्स्चर यूज करने से वो मजा नही आता." ठीक आहे. उद्या मला काम करायचे आहे. बहुदा शर्मिलाला ठोकायला मिळेलच. उगाच कशाला पाणी पातळ करा? शेवटी पाचशे रुपयाम्चा मामला आहे! उपडा होऊन लम्ड पोटाखाली दाबून झोपी गेलो...
No comments:
Post a Comment