Wednesday, March 20, 2013

ब्ल्यू फिल्म - 11


सम्तोष: काय रे? इतक्यात परत आलास? बघत नाहीस का, माझ्या दोस्ताम्चे काम अजून व्हायचे आहे. आणखी दोन तास घासणार आहोत आंही तुझ्या पोरीला. दोन तासाम्नी ये अन घेऊन जा तुझी पोरगी. चल भाग यहाम्से.

असलम: नाही सायेब. पोरीच्या आयला मालूम नाय मी हिला हिकडम आनलम थे. बहूत टायम झाला सायेब. आता सोडा माज्या लेकीला. हात जोडतो मालक.



रामू: ये ऐसे नही मानेगा यार. ऐसा करते है की इस बेवकूफको यहीम्पर रखते है और खुद अपनी बच्ची को चोदने बोलते है? कैसा रहेगा?

सम्तोष: व्वा दोस्त! बहूत अच्छा आयडिया है! ये रे हिकडम. धोतर सोड तुझम. तुझ्या लेकीला दाखव तुझा लवडा. चोदतो काय हिला? बोल ना, अरे लाजतोस काय? तुझीच मुलगी आहे. घे लेका चान्स. बाकी मस्त आहे रे तुझी लेक चोदायला. बघ कशी बसलीय राम्ड माझ्या लम्डावर चढून!

असलम: आता आंहास्नी जाऊ द्या मालक. पाया पडतो. पुन्ना तुमी साम्गाल तवा घेऊन येईन माजी पोरगी. पन आज जाऊ द्या घरी. पःयला टायम हाय पोरीचा. थकली आसम्ल.

सम्तोष: अबे मादरचोद! आ~म्र्डर दिलाय ना मी! चुपचाप कर साम्गतो तसे. खोल धोतर अन ये हिकडम. काय गम राम्डे, तुला हवा की नाही तुझ्या बापाचा लवडा? बोल ना छिनाल!

अगदी अय्यरसाहेबाम्ना हवी तशीच घृणा सुनिताच्या चेह~र्यावर. खुनशीपणे बघतेय ती सम्तोषकडे अन मग असलमकडे. काय मस्त अ~म्क्टिम्ग करायला शिकलीय पोरगी! अय्यरसाहेब खुश दिसताहेत. इकडे मी ’मालकाला’ प्रोत्साहन देत म्हणतो, "मज्जा येईल रे बघायला, होऊन जाऊ दे बापलेकीचा जुगाड."

सम्तोष आणि असलम आपापले डायला~म्ग म्हणताहेत. हो नाही करता करता असलम तयार होतोय... आणि एकदा हो म्हणून झाले की असलम धोतर फेडून पुढे येतोय. त्याचा सुम्ता केलेला लम्ड आधीच कडक झालेला... त्याच्यापुढे झेपावतोय... नागडी मुम्डी घेऊन... अय्यरसाहेब एकाग्रचित्ताने शुटिम्ग करताहेत. गुलाबोसुद्धा सावरून बसलीय.... असलम पुढे सरला आणि रामूने सुनिताचे केस धरून एक हिसडा दिला... "ले स्साली अपने बाप का मुम्ह मे. टेस्ट लेकर देख जरा अपने बाप के लवडे की."

काहीतरी बिघडतम्य... हे बरोबर होत नाहीय... अय्यरसाहेबाम्ना ओरडून साम्गावे का? पण इतक्या वेळचा जमलेला शा~म्ट वाया जाईल त्याचे काय? असलम पुढे होतोय अन रामू सुनिताचे केस धरून ओढत तिचा चेहरा वर करतोय. तिच्या चेह~र्यावर अस्सल घृणा! असलमला तरी साम्गावे का? जरा जपून.... पण तोपर्यम्त असलमने आपला नागड्या मुम्डीचा लम्ड तिच्या ओठाम्शी आणलाय... रामू तिचे तोम्ड उघडतोय... जोर लावून... ती अजूनही विरोध करतेय...

आणि शेवटी ते घडते! रामूने जबरदस्तीने उघडलेल्या सुनिताच्या तोम्डात असलमने आपला काळाकुट्ट जाडा लवडा दिला आणि सुनिताने अत्यम्त घृणेने आ वासून त्याला आत घेतले. आणि दुस~र्याच ़अणी पूर्ण ताकदीने तोम्ड बम्द केले. पण त्या दिवशी माझा चोखताना दात लागू नये म्हणून ओठ आत दातावर ओढले होते तसे नव्हे! हिम्स्र वाघिणीसारखे आज तिचे दात नागडे होते, बिचा~र्या असलमच्या लम्डावर तोम्ड बम्द करताना!

असलम जिवाच्या आकाम्ताने ओरडतोय. या पायावरून त्या पायावर उड्या मारतोय पण सुनिता त्याचे लिम्ग सोडत नाहीय. दात पक्के रुतवून धरलेत तिने! रक्ताची धार निघाली तसे अय्यरसाहेब स्वत: धावले. त्याम्नाही जुमानत नाहीय ती. मी उठतो. माझीच चूक. आधी कल्पना आली होती.... असावी मला. रामू मूर्खासारखा बाजूला सरून तमाशा बघतोय. सम्तोषला काहीच करता येत नाहीय. सुनिता त्याच्या लम्डावर बसली आहे. मी पुढे होऊन तिचे नाक आणि हनुवटी धरून तोम्ड उघडायचा प्रयत्न करतोय. अय्यरसाहेब "बेटी सुनिता, बेटी सुनिता छोड दे" करीत तिला विनवताहेत. शेवटी एकदाचा पूर्ण जोर लावतो मी तेव्हा कुठे असलमचा बारीक झालेला लम्ड तिच्या दातातून निसटला....

सुनिताच्या दातात लम्ड अडकल्यामुळे इतका वेळ ओरडत असलेला असलम त्याचा लम्ड तिच्या तोम्डातून बाहेर येताच चवताळला. एका हातात दुखरा लम्ड दाबून पुढे झेपावला तो अन फाडफाड सुनिताच्या गालावर थापडा मारत सुटला. ती अजूनही सम्तोषच्या लम्डावर बसलेली. हाताम्नी तोम्ड झाकून असलमचा मार वाचवण्याच्या प्रयत्नात होती ती. "स्साली रम्डी की औलाद. मेरे लवडेको काटती है? तेरी तो मा की चूत फाड डालूम्गा आज मै." रामू, अय्यर आणि गुलाबो ह्या प्रकाराने सुन्न होऊन बघत होते. मी पुढे झेपावलो आणि असलम व सुनिताच्या मध्ये आलो. तिच्या बगलेत हात घालून उचलले तिला आणि असलमपासून तिचा बचाव करीत पलम्गावर आणले.

असलम तिला मारण्याच्या प्रयत्नात मलासुद्धा ठोसे लगावत होता. सुनिताला पलम्गावर ठेवून मी वळलो आणि एकच जोरदार ठोसा त्याच्या नाकावर मारला. नाक धरून तो खाली बसला. आता त्याचा एक हात लम्डावर अन दुसरा नाकावर असल्यामुळे तो सुनितावर आक्रमण करणार नाही याची खात्री करून घेत मी अय्यरसाहेबाम्कडे वळलो, "साहेब मी हिला घेऊन जातो बाहेर. काहीतरी प्रा~म्ब्लेम असला पाहिजे. हिचा मामा अजून आला नाही. त्याला रात्री नऊ वाजता बोलवले होते तुंही. तोपर्यम्त मी हिला बाहेर नेऊन शाम्त करतो."

अय्यरसाहेबाम्नी काही न बोलता मान डोलावली. ते हबकूनच गेले होते झाल्या प्रकाराने. डोक्यावर हात मारून क~मंए~र्यामागल्या खुर्चीवर बसले होते. गुलाबो सुनिताजवळ जाऊन तिला थोपटत विचारत होती, "क्या हो गया था सुनिता तुझे? मुम्ह मे नही लेना था तो बोलना था ना. बेचारे का लम्ड किसी काम का नही रहा. देख कैसे छटपटा रहा है बेचारा!" पण सुनिता तिला काही उत्तर न देता हातात चेहरा झाकून स्फुम्दत होती.

मी गुलाबोच्या मदतीने सुनिताचे कपडे घालून दिले. आणि स्वत: कपडे घालून तिला घेऊन हा~म्टेलमधून बाहेर पडलो. त्याआधी गुलाबोने तिचे विस्कटलेले केस विम्चरून वेणी घालून दिली अन ओल्या टा~म्वेलने चेहरा पुसून दिला. असलम अजूनही लम्ड अन नाक धरून सुनिताला शिव्याम्ची लाखोळी वहात होता. सुनिता मला सहकार्य करीत नव्हती पण मी तिचा हात धरून तिला रूममधून बाहेर काढले. खाली उतरताना लिफ्टमध्ये मी तिला बोलतम करायचा प्रयत्न केला पण ती गप्पच राहिली.

हा~म्टेलमधून बाहेर पडून सुनिताचा हात धरून तिला जवळच्या जुहू बीचवर घेऊन गेलो. भेळपुरी घेऊन दिली. पण तिचे ल़अ खाण्यात नव्हते. हर त~रःएने तिला बोलते करण्याचे प्रयत्न थकले. सम्ध्याकाळचे सहा वाजले होते. गर्दी होती चुहू बीचवर. तिचा हात धरून गर्दीतून वाट काढत समुद्राच्या किना~र्याने चालायला लागलो. बघणा~र्याम्ना वाटावे की नवराबायको किम्वा प्रेमी जोडपे मजेत फिरतेय. पण ती आपल्या विचारात गढलेली आणि मी विचार करतोय की आतापर्यम्त लाजरी बुजरी असलेली सुनिता अय्यरसाहेबाम्च्या हुकुमावर काय वाट्टेल ते शा~म्ट्स द्यायची अन आजच नेमके हिला काय झाले? वेडाचा झटका बिटका तर आला नसेल हिला? कोवळ्या वयात या घाणेरड्या धम्द्यात आल्यामुळे हिच्या मनावर परिणाम तर नसेल झाला?

बरेच दूर चालत गेल्यानम्तर निवाम्त जागा बघून मी तिला घेऊन बसलो. आता मात्र काही न विचारता मी तिला जवळ ओढले आणि नुसता बसून राहिलो. थोड्या वेळाने सूर्य मावळला आणि अम्धुक प्रकाशात बराच वेळ सुनिता तशीच मला खेटून बसून राहिली. माझ्या मौनामुळे तिला काय वाटले ते माहीत नाही पण अचानक तिने माझ्या छातीवर डोके टेकले अन हुम्दके द्यायला लागली. मी काही न बोलता तिच्या पाठीवरून हात फिरवीत तिला मनसोक्त रडू दिले.

सुनिताचा आवेग ओसरला अन ती दूर सरकून बसली. बोटाने वाळूत वर्तुळे रेखाटत जरा वेळ गप्प बसली अन मग अचानक बोलायला लागली. बराच वेळ खाली बघूनच ती बोलत होती. मी मध्ये बोलून तिला अडथळा केला नाही. खेडवळ भाषेतले तिचे एक एक वाक्य ऐकून माझ्या जिवाचा थरकाप होत होता. सुनिताचे साम्गणे सम्पले तरी बराच वेळ मी काही न बोलता तिथेच बसून होतो.

नम्तर अम्धार झाला तसा सुनिताला घेऊन परत हा~म्टेलवर आलो. पण ती बाहेरच थबकली. आत नाही येणार म्हणाली. मामा आला काय ते बघा म्हणाली. मी तिला गेटपाशी उभे करून आत गेलो अन रिसेप्शनमधून वर रूममध्ये फोन लावला. अय्यरसाहेब स्वत: खाली आले. सुनिताचा मामा अजून तरी तिला न्यायला आला नव्हता. अय्यरसाहेबाम्नी स्वत:च्या गाडीत तिला सोडून द्यायची तयारी दाखवली पण तिला मुम्बईतील रस्ते माहीत नव्हते. मामा नेमका कुठे राहतो त्याचा पत्ता ती साम्गू शकली नाही.

मी अय्यरसाहेबाम्ना एका बाजूला घेऊन म्हणालो, "साहेब, आता काही झाले तरी ही आपल्या फिलंअमध्ये काम करणार नाही. तुंही तिच्या मामाशी बोला ना. मी हिला कायमची माझ्यासोबत ठेवून घ्यायला तयार आहे. वाटल्यास लग्नसुद्धा..." अय्यरसाहेब आश्चर्याने माझ्याकडे बघू लागले. "अरे राकेश बेटे, तेरा दिल आ गया क्या इस लडकीपर? और इसको रखेगा कहाम तू? तेरे खुदके रहने का इम्तजाम नही इस बम्बईमे. शादी वादी के सपने छोड दे मेरे बेटे. धम्दा है अपना ये. कहाम दिल विल के चक्कर मे पडता? इसका मामा आयेगा और ले जायेगा उसे. तू बीच मे पडके अपने पिछे लफडा मत लगा. बहूत मिलेगी तुझे चोदने चुदानेवाली."

पण मी त्याम्चे ऐकले नाही. सुनिताची हकीकत ऐकून मला वाटत होते की तिला आधार द्यावा. तिला गावी परत पाठवणे बरे होणार नाही. तिचा मामा आला तेव्हा मी त्याला तसे म्हणालो देखील. पण त्याने सपशेल नकार दिला. "माज्या भाचीला मी पोसतो बाबूजी. तुमी नगा करू चिम्ता तिची!" असे मला सुनावून आणि अय्यरसाहेबाम्नी दिलेले दहा हजार रुपये तीन वेळा मोजून सुनिताला घेऊन तो निघून गेला.

आता शुटिम्ग तर होणारच नव्हते. नवीन शुटिम्गची तयारी झाली की निरोप देतील म्हणाले अय्यरसाहेब. मी परत पार्ल्याला जितेशभाईकडे आलो. जितेशभाईचा भाचा गुजरातमधून परत आला होता. आता तोच मालीश करतो इथे. तरीदेखील जितेशभाईम्नी मला रात्रीला झोपायची परवानगी दिली होती ती कायम होती. पण त्याम्च्या चाम्गुलपणाचा फायदा फार दिवस घेणे बरे नव्हे. कुठेतरी एखादी खोली बघावी. वर्षभरापासून या ब्ल्यूफिल्मच्या धम्द्यात ब~र्यापैकी कमाई झाली आहे. अगदी फ्ल~म्ट नाही तरी एखादी लहानशी खोली जमू शकेल. उद्या अय्यरसाहेबाम्ना विचारले पाहिजे. त्याम्ची खूप ओळख आहे मुम्बईतल्या भाई लोकाम्शी. भाईशिवाय कोण विचारतो आपल्याला इथे? सारे काही त्याम्च्याच हातात आहे.

रात्री मसाज पार्लर बम्द होईपर्यम्त जितेशभाईम्ना थोडी मदत केली. रात्री जेवण्याची इच्छाच नव्हती. सम्ध्याकाळी सुनिताने न खाल्लेली भेळपुरी मीच खाल्ली होती. तसाच झोपलो. पण झोपताना सुनिताने साम्गितलेली हकीकत आठवून झोप मात्र येत नव्हती.

लहानश्या गावी आईवडीलाम्सोबत रहायची म्हणे सुनिता. बाप बेवडा. आई लोकाम्कडे घरकाम करून सम्सार चालवायची. आईने हट्टाने सुनिताला शाळेत घातले होते. घरी आईबापाची रोजची भाम्डणे कटकटी अशातही सुनिताला शाळेची गोडी लागली होती. वर्गात हुशार मुलगी म्हणून कौतुक व्हायचे. पण दारूला कमी पैसे देणारी बायको मुलीच्या शाळेचा अन पुस्तकाम्चा खर्च कशी करते यावरून नेहमी तिच्या आईला अन कधी लेकीला झोडपणारा बाप तिला दोन दोन दिवस खोलीत बम्द करून ठेवायचा. शाळेत जाऊच द्यायचा नाही.

सातवीत असतानाची गोष्ट साम्गताना किती घाबरलेली होती सुनिता! असेच त्या दिवशी तिच्या बापाने तिला डाम्बून ठेवले होते खोलीत. आई कामाला गेली अन दुपारी बाप घरीच दारू पीत बसला. नम्तर खोलीचे दार उघडून आत आला तेव्हा प्रत्य़ रा़अस बघितल्यासारखे वाटले म्हणाली! ताम्बारलेल्या डोळ्याम्नी तिच्याकडे बघत होता तो. माराच्या भितीने अम्ग चोरून सुनिता कोप~र्यात दडू बघत होती. दोन मिनिटम बघत राहिला तो आणि मग त्याने झिप उघडली प~म्न्टाची. आतून एक दाम्डकम बाहेर काढलम आणि तिला जवळ बोलवलम.

त्या दाम्डक्याने आणखी मारणार की काय बाप, म्हणून ती पलम्गाखाली दडली. त्याने खेचून तिला बाहेर ओढलम आणि दाम्डकम पकडायला लावलम. तिला प्रचम्ड भिती वाटत होती बापाची. त्याने तोम्ड उघड म्हणताच तिने उघडलम. आणि मग तिच्या बापाने मुलीचे केस धरून दाम्डक्यावर दाबले तिचे तोम्ड. श्वास घेता येत नव्हता. तडफडत होती ती. पण तो घसाघसा ते दाम्डकम तिच्या घशापर्यम्त कोम्बून आतबाहेर करत होता. जोरजोराने धक्के देत होता. असम दोन मिनिटे चाललम आणि अचानक तिच्या तोम्डात काहीतरी चिकट गरमागरम पडलम. तरीदेखील बाप दाम्डकम आत कोम्बतच होता. ते चिकट पाणी अर्धे घशात अन गेले अर्धे नाकातून बाहेर आलम.

त्याने दाम्डकम बाहेर काढताच सुनिता भडभडून ओकली. सकाळपासून उपाशी असलेल्या तिच्या पोटातून बाहेर पडलम ते चिकट पाणीच. खोली घाण केली म्हणून बापाने तिला दोन दणके लगावले आणि फरशी पुसायला लावली. आईला साम्गितलम्स तर दोघीम्चाही जीव घेण्याची धमकी दिली. भितीने थरथरत असलेली सुनिता आई घरी आल्यानम्तरसुद्धा गप्प बसली. तेव्हापासून ते रोजचम्च सुरू झालम.

तिच्या बापाने त्यासाठी कडक नियम बनवले होते. "आतल्या खोलीत चल" असा बापाचा हुकूम झाला की सुनिताने ताम्ब्यात पाणी भरून घ्यायचम अन ताम्ब्या घेऊन आतल्या खोलीत जायचम. तिची आई कामाला गेली की बाप तिला घेऊन आतल्या खोलीत जायचा अन दार बम्द करायचा. पाण्याचा ताम्ब्या पलम्गाखाली ठेवून तिनम बापासमोर गुढग्यावर बसायचम. त्यानम झिप उघडली की तिने आपल्या स्वत:च्या बारक्या हाताम्नी ते दाम्डकम बाहेर काढायचम. तोम्डात घेऊन चोखायचम अन चुकून दात लागले तर एक सणसणीत थप्पड खायची गालावर. दाम्डक्यातून ते घाणेरडम चिकट पाणी आलम की तोम्डात साठवून गिळायचम. थुम्कायचम नाही. त्यावर शेजारी भरून ठेवलेल्या ताम्ब्यातून पाणी प्यायचम. ओकारी होऊ नये म्हणून.

ते एक प्रकारचे टा~म्निक आहे आणि आपल्या लेकीला ते टा~म्निक देऊन तो तिच्यावर उपकार करतोय असे साम्गायचा म्हणे तिचा बाप सुनिताला. तिच्या शरीराची चाचपणी करायचा. फ्रा~म्क उघडायला लावून अम्गावर हात फिरवायचा. छातीवर गोळे किती उगवले ते दाबून दाबून बघायचा. चड्डी खाली करून तिथे बोट घालायचा. आणि मग तिला ते बोट चोखायला लावायचा.

सुनिता नववीत गेली तेव्हा पहिल्याम्दा त्याने बोटाऐवजी दाम्डकम घातलम तिची चड्डी खाली सरकवून, खालच्या भोकात. खूप त्रास झाला म्हणाली. रक्त निघालम. अन तेवढ्यात घरी आलेल्या आईने सारा प्रकार पाहिला. तिला घेरीच आली हे बघून. पण बापाने आईच्या तोम्डावर पाणी घालून तिला शुद्धीवर आणलम आणि लेकीची किती फाटली, काय ड~मंएज झालम ते बघायला साम्गितलम. आईने बोम्ब मारण्याची धमकी दिली तेव्हा त्याने सरळ तिच्या गळ्याला चाकू लावला. ’आजपासून तुंही दोघी मायलेकी माझ्या राम्डा, एकसाथ चोखत जा माझा’ असे साम्गून जखमी मुलीसमोर त्याने बायकोची साडी फेडली आणि आणि तिला ओणवम करून साम्डासारखा जुगला तिच्याशी. सुनिताला डोळे मिटू दिले नाही त्याने. सारे काही बघायला लावले.

तिची आई पार खचून गेली. आजारी पडली. स्वत:च्या डोळ्याम्नी तिला रोज मुलीसोबत होणारे घाणेरडे खेळ बघावे लागायचे. सुनिताची शाळा सुटली. आता ती घरीच राहून घरचे सारे काम बघू लागली. असे सतत तीन वर्षे चालले. रोज दुपारी पाण्य़ाचा ताम्ब्या घेऊन आतल्या खोलीत बोलवायचा तिला तिचा बाप. अन पलम्गावर पडलेल्या आजारी बायकोसमोर चोखून घ्यायचा. कधी दोघी मायलेकीम्च्या तोम्डात एकाच वेळी आलटून पालटून द्यायचा. आईच्या भोकातला काढून लेकीला चाटव तर कधी त्याच्या उलट, असे खेळ करायचा.

एक दिवस आईने कशी कोण जाणे पण भाजी कापण्याची सुरी उशीखाली दडवून ठेवली होती. त्या दिवशी त्याच पलम्गावर ती पडली असताना सुनिताचा बाप तिच्या आईशेजारी बसला आणि समोर गुढगे टेकलेली त्याची लेक चोखत होती. बाप रम्गात येऊन वाट्टेल ते घाण घाण बोलू लागला सुनिताला आणि तिच्या आईला. उद्या त्याच्या दोस्ताम्ना बोलवून पोरीसोबत भिडवतो म्हणाला. त्याच ़अणी सारे बळ एकवटून तिच्या आईने उशीखालची सुरी काढली आणि पाठीत खुपसली त्याच्या. खाली चोखत बसलेल्या सुनिताला प्रथम काहीच कळले नाही. बाप तिच्या अम्गावर कोसळला तेव्हा त्याचे दाम्डके तिच्या तोम्डातच होते. आईने उठून आपल्या नव~र्यावर पुन्हा पुन्हा वार केले. सुनिता भेदरून दूर होऊन हा प्रकार बघत राहिली.

मग आसपासचे शेजारी आणि नम्तर पोलीस आले. आईने रक्ताने माखलेली सुरी मिरवत खून स्वत: तिनेच केल्याचे साम्गितले पोलिसाम्ना. मग शेजारच्या बाईला साम्गून आपल्या भावाला निरोप पाठवला. मामा सुनिताला घेऊन मुम्बईत आला. त्याने कधीच तिच्याकडे वाईट नजरेने बघितले नाही. पण मामाच्या घरी दारिद्र्‍य. जवान मुलगी बघून त्याच्या झोपडपट्टीतले गुम्ड हिच्या मागे लागले. धम्द्याला लाव म्हणाले. एकाने तर तिच्यावर बलात्कारसुद्धा केला. मग तिच्या मामाला अय्यरसाहेबाम्चा पत्ता मिळाला. सुनिताने ब्ल्यूफिलंअमध्ये काम करायला हरकत नाही असे साम्गितले. नाही तरी इज्जत वाचवून जगणे अशक्यच झाले होते तिला. गावगुम्डाम्च्या हातचे खेळणे होण्यापे़आ हे काम तिला बरे वाटले....

अजूनही मला झोप येत नाहीय..... पहिल्या दिवशी शुटिम्गला आली तेव्हा सुनिताने पाण्याचा ताम्ब्या मागितला होता, अन पाणी न पिता तो ताम्ब्या शेजारी ठेवून माझ्यापुढे गुढग्यावर बसली होती. कुणी न साम्गताच माझा कसा तोम्डात घेतला होता तिने ते आठवले मला. त्यावेळी आंही बुचकळ्यात पडलो होतो तिची वागणूक बघून. पण आज उलगडा झाला त्या गोष्टीचा.

आईने तिच्या बापाला शि़आ केली अन स्वत: तुरुम्गात गेली. पण सुनिताच्या मनात बापाबद्दल प्रचम्ड चीड दाटून राहिली होती. लहानपणापासून. अनेक वर्षे ताम्ब्यातील पाण्याचे घोट घेतले होते तिने, त्याचे चीक गिळण्यासाठी. पण बापाच्या रक्ताचा घोट घ्यायची तिची सूप्त इच्छा तशीच राहिली होती. आज शुटिम्गच्या वेळी तिचा बाप बनून आलेल्या असलमने अगदी तिच्या सख्ख्या बापाचे डायला~म्ग म्हणत तिच्या तोम्डात आपले दाम्डके खुपसले होते. आणि लहानपणापासून सोसलेल्या अन्यायाने, त्याच्या चिडीने उठाव केला होता. तिच्या कोवळ्या वयात लहानश्या तोम्डात लवडा घालणा~र्या बापाला तिच्या मते एकच शि़आ योग्य होती. चावून त्याच्या लम्डाचा तुकडा पाडण्याची. शुटिम्ग वगैरे सारे विसरून तिने तिच्या मते आपल्या बापाला ती शि़आ दिली होती.

मनात दाटलेल्या सम्तापाच्या उद्रेकात समोरची व्यक्ती तिचा खरा बाप नसून असलम आहे हे ती विसरूनच गेली होती. पण भानावर आल्यानम्तर तिला प्रचम्ड धक्का बसला होता. यापुढे ती कुठल्याही ब्ल्यूफिल्ममध्ये काम करू शकणार नाही, हे तिने साम्गितले होते मला, आज जुहू बीचवर.

इथे मुम्बईत आल्यापासून कधी नव्हे ती आपुलकी वाटली होती मला सुनिताबद्दल. तिला आधार द्यावासा वाटला तो त्यासाठीच. पण तिच्या मामाला आणि प्रत्य़ सुनितालासुद्धा ते मान्य नव्हते....

सुनिता निघून गेली त्या दिवसापासून जवळ जवळ पम्धरा दिवस अय्यरसाहेबाम्चा निरोप आला नाही. एका अर्थाने ते बरेच झाले. मलासुद्धा त्या प्रकाराने धक्का बसला होता. ते पम्धरा दिवस मी जितेशभाईम्च्या मसाजपार्लरच्या कामात घालवले. हिशेब बघणे, ग्राहकाम्ची व्यवस्था बघणे वगैरे कामे करून मी शक्य तो जितेशभाईम्ची होता होईल तेवढी मदत करीत असे. अर्थात त्या कामाचा मोबदला मिळण्याच्या अपे़एने नव्हे. माझे खाण्यापिण्याचे अन राहण्याचे वाम्धे होते तेव्हा जितेशभाईम्नी मला मदत दिली होती. आतासुद्धा रात्री झोपण्याची जागा हीच होती माझ्यासाठी.

गेले पम्धरा दिवस पार्लरचे कामकाज बघताना सुनिताचे विचार यायचे मनात. पण म्हटलम जाऊ द्या, हा साला धम्दा असाच आहे. कशाला जिवाच्या मागे नसती कटकट लावून घ्या? तिचम नशीब तिच्या साथ. परवापासून मात्र वाट बघतोय अय्यरसाहेबाम्च्या फोनची. काही झालम तरी मस्तपैकी पोरी अन बायका झवायला मिळतातच ना आपल्याला? दुनिया स्साली पैसे मोजून राम्डाम्कडे जाते. आणि आपल्याला चुदाई करण्याचेसुद्धा पैसे मिळतात. कशाला डोक्याचा भुगा करून घ्या उगाच? काल आला शेवटी तो फोन. पण अय्यरसाहेब साम्गत होते ते काम आपल्याला नाही जमणार! मी बोललो त्याम्ना तसे फोनवरच.

मुली म्हणा, बायका म्हणा की म्हाता~र्या म्हणा (अय्यरसाहेब स्पेश~म्लिटी फिलंससुद्धा बनवतात!) ह्याम्च्या सोबत काहीही करून घेतो आपण. पण गे फिलं नाही जमणार बुवा आपल्याला! मग अय्यरसाहेब म्हणाले की मला गे सीन नाही करायचेत, पण फिल्ममध्ये बाईसोबतचा सेक्स सुद्धा आहेच. म्हणून गेलो होतो मी. पम्धरा दिवसाम्पासून कमाई नव्हती झाली. आणि एखाद्या भरदार बाईला खरपूस चोदायची इच्छा होतच होती. त्यामुळे अय्यरसाहेबाम्चा फोन आला ते बरेच झाले.

या वेळी मात्र ते नेहमीचे जुहूचे हा~म्टेल अ~म्व्हेलेबल नव्हते. तिथे रेड पडली म्हणे. का~म्लगर्ल्स तर नेहमीच यायच्या तिथे. शिवाय राजरोस चालणा~र्या ब्ल्यू फिलंअच्या शुटिम्गसोबतच तिथे छुपे शुटिम्गसुद्धा व्हायचे. म्हणजे काही खास खोल्यामंअधल्या आरशाम्च्या मागे व्हिडियो क~मंएरे बसवले होते. वन वे मिरर होते ते. कुणी घरम्दाज जोडपे त्या खोलीत असले म्हणजे रात्रीच्या वेळी त्याम्च्या सम्भोगाची चोरून शुटिम्ग व्हायची. पार्टी ब~र्यापैकी असली तर त्या फिलंअचा उपयोग करून ब्ल~म्कमेलिम्ग करायचा हा~म्टेलवाला सेठ. नाहीतर एखाद्या थर्डक्लास ब्ल्यूफिलंअमध्ये जोडून द्यायचे ते दृष्य. गेल्या आठवड्यात मात्र त्याच्या हा~म्टेलमध्ये झालेल्या छुप्या शुटिम्गमध्ये एका मम्त्र्याची भाची होती. चार मित्राम्सोबत मस्ती करीत होती म्हणे पोरगी, रात्रभर.

मस्तीत तिच्या एका मित्राने बियरची बाटली फेकली अन आरसा फुटला! पलिकडे लागलेला क~मंएरा दिसला त्याम्ना. मोठाच हम्गामा झाला असे साम्गत होते अय्यरसाहेब. हा~म्टेलला सील लागलेय आता. त्यामुळे ह्या वेळची शुटिम्ग लोणावळ्याला होती. सहसा अय्यरसाहेबाम्ची स्टोरी मुम्बईतलीच असायची. सेक्ससीन्स हा~म्टेलमध्ये आणि इतर शा~म्ट्स आउटडोअरमध्ये जुहू बीच, किम्वा कुठेही घ्यायचे ते. पण ह्यावेळी लोकेशनवर शुटिम्ग करायचे ठरवले होते त्याम्नी.

रात्री आठ वाजता मी महमद अली रोडवरील ’आ~म्फीसात’ पोचलो तेव्हा रामू अन गुलाबो ह्याम्च्या शिवाय आणखी दोघे पुरुष होते तिथे. त्यातल्या एकाला - सम्तोषला - मी ओळखले. दुस~र्याची ओळख रामूने करून दिली, "ये है अपना हिरो आज का. वैसे इसका नाम है रा~म्बर्ट. लेकीन हम सब इसको प्यार से ’चिकना’ बोलते है." ह्यावर तो रा~म्बर्ट की चिकना जो कुणी होता तो अगदी मुलीसारखा मुरका मारून लाजला. अच्छा! हा ’त्यातला’ आहे वाटतम. असे बायकी पुरुष मी बघितले होते. जितेशभाईच्या मसाज पार्लरमध्ये सुद्धा यायचे. सम्जीव (जितेशभाईम्चा भाचा) साम्गत होता की श्रीमम्त घरची अशी मुलेसुद्धा त्याची पर्मनम्ट ग्राहक आहेत त्याचे गुपीत काय आहे ते. मालीश करताना सम्जीवला प~म्न्ट सोडायला लावायचे ते आणि त्याचा लम्ड हातात घेऊन खेळायचे. कुणी कुणी तर तोम्डात किम्वा पिछाडीमध्येसुद्धा घ्यायचे. या जगात सर्वच प्रकारचे प्राणी आहेत.

"काय रे सम्तोष, तूसुद्धा गे सीन्स करतोस?" मी सम्तोषला विचारले. "अरे यार राकेश, वर्ष झालम तुला या धम्द्यात, तरी अजून कळले नाही? हा लम्ड आपला नाही असे समजून सारे काही करायचे असते. कुणाच्या पुच्चीत गेला काय किम्वा गाम्डीत गेला काय, आपला लवडा गिळणारे तोम्ड बाईचे आहे की पुरुषाचे, ह्याच्याशी काय करायचे आपल्याला? अय्यरसाहेब म्हणतील त्या भोकात म्हणतील तेव्हा घालायचा अन ते म्हणतील तेव्हा बाहेर काढायचा. साहेब साम्गतील तेव्हा पाणी बाहेर काढायचे. डायरेक्टर बोलेगा तब चूत चाटना नही तो लम्ड चूसना. क्या फरक पडता है यार? काम होने के बाद पैसा मिलता ये क्या कम है?" सम्तोषने मला त्याचे तत्वज्ञान साम्गितले.

रामूने क~मंएरा, लाईटस वगैरे प~म्क केले. नऊ वाजता अय्यरसाहेब आले. त्याम्च्या सोबत शर्मिला आणि एक दुसरी मुलगी होती. गो~र्यापान शर्मिलाच्या तूलनेत ती मुलगी बरीच सावळी होती. काळी म्हटले तरी चालेल. अम्गाने जरा सैल होती. अय्यरसाहेबाम्नी तिची ओळख करून दिली, "ये रोझी है. गोआ से आई है अपने पास काम करने को. पहले सब लोग ये बताओ की खाना खाया की नही?" मग साहेब आंहाला घेऊन बाजूच्या रेस्टा~म्रम्टमध्ये गेले. आग्रहाने सर्वाम्ना खाऊ घातलम. रामूने आणि मी बियर घेतली. तोपर्यम्त साडेदहा वाजले होते. नम्तर साहेबाम्च्या सुमोमधून आंही सारे लोणावळ्याकडे निघालो. रामप्यारे (गुलाबोचा नवरा) गाडी चालवत होता. त्याच्या शेजारी अय्यरसाहेब अन त्याम्च्या मागच्या सीटवर मी, सम्तोष, शर्मिला आणि पलिकडे रोझी असे चौघे दाटीवाटीने बसलो होतो. आमच्या मागच्या छोट्या सीट्सवर रामू, गुलाबो आणि तो चिकना बसला होता.

प्रवासात अय्यरसाहेबाम्नी आंहाला स्टोरी समजावून साम्गितली. का~म्लेजची मुलेमुली सहलीसाठी आली आहेत. मुलाम्ची आणि मुलीम्ची झोपण्याची सोय वेगळी वेगळी आहे. एका खोलीत दोन मुली, शर्मिला आणि रोझी आहेत. त्याम्च्या वासावर असलेले त्याम्चे दोन आशिक (म्हणजे मी आणि सम्तोष) रात्री सम्धी साधून मुलीम्च्या खोलीत शिरतात. ह्यापूर्वी ह्या दोघाम्ना त्या मुलीम्नी लाईन क्लियर दिलेली नाही. पण त्यावेळी शर्मिला आणि रोझीचा आपसातच लेस्बियन खेळ रम्गात आलेला असतो. त्या दोघीम्चे आधीपासूनच तसे सम्बम्ध आहेत. त्या लेस्बियन सीनचे डिटेल्स अय्यरसाहेब साम्गत होते. अचानक "ए चल हो दूर! काय करतेस? हात काढ माझ्या जाम्घेतून. शुटिम्ग सुरू नाही झाले अजून." शर्मिलाचे चिडखोर ओरडणे ऐकून साहेब थाम्बले.

मी वळून तिच्याकडे पाहिले. रोझी शर्मिलाच्या जाम्घेत घातलेला हात काढताना वरमली होती. "मुझे ये सब पसम्द नही हाम, बोल के रखती हूम!" शर्मिला पुन्हा फणका~र्याने म्हणाली. मला हसू आले अन मी वळून खिडकीतून बाहेर बघू लागलो. शर्मिलाच्या चिडखोर स्वभावाची कल्पना आहे मला. माझ्या पहिल्या शुटिम्गच्या दिवशी घडलेल्या त्या अपघातापासून ती कधीच माझ्याशी धड वागत नाही. क~मंए~र्यापुढे खुशाल माझा लम्ड चोखेल अन पुच्चीत घालून घेईल. पण प्रत्य़आत मात्र फटकूनच वागते. सुनिताची आठवण आली. शर्मिलाच्या अगदी विरुद्ध स्वभाव होता तिचा. पण जाऊ द्या! ती गेली ह्या धम्द्यातून बाहेर ते एका परीने बरेच झाले म्हणायचे.

पण ही रोझी खरोखरीची लेस्बियन दिसतेय! अय्यरसाहेब साम्गत असलेल्या सीनचा परिणाम झालेला दिसतोय हिच्यावर. रोझीने आधी ब्ल्यू फिल्ममध्ये काम केले होते की नाही ते मला माहीत नाही. ब्ल्यूफिलंअमध्ये काम करणारे लोक कधीही अन कुठेही सेक्सचा आनम्द घेतात असे वाटले की काय हिला? खरम तर ’आनम्द’ घेतात का हाच मुळी प्रश्न आहे. रोझी सावरून बसली तरी तिचा चेहरा पडला होता. अय्यरसाहेब पुन्हा सीन साम्गू लागले. आतापर्यम्त त्या दोन मुलाम्ना (मला व सम्तोषला) दाद न देणा~र्या मुली अशा पद्धतीने लेस्बियन चाळे करताना त्याम्ना दिसतात आणि त्याम्ना रम्गे हाथ पकडल्याचा फायदा घेऊन ते दोघे त्या मुलीम्ना आपल्या मनासारखे करायला लावतात.

"पण ह्यात गे सेक्स कुठे आहे?" माझ्या प्रश्नावर अय्यरसाहेब पुढे साम्गू लागले. आंहा चौघाम्ची अशी सामुहिक चुदाई सुरू असताना चिकन्याला त्याचा सुगावा लागतो. तोसुद्धा सहलीला आला आहे. तो युक्तीने खोलीत घुसतो आणि मग तो आमच्या मागे लागतो की त्यालासुद्धा सामिल करून घ्या. तोपर्यम्त आंहा दोघाम्ना त्याच्या सवयीम्ची माहिती नसते. पण तो मुलीम्वर न चढता मला अन सम्तोषला त्याची गाम्ड मारण्याचा आग्रह करतो. मोठ्या मुष्किलीने आंही दोघे त्याच्या तोम्डात द्यायला कबूल होतो पण ह्या दोन मुली त्याम्च्यावर झालेल्या जबरदस्तीचा बदला घ्यायच्या हेतूने चिकन्याला प्रोत्साहन देतात अन मग सगळीच धमाल होते. अशी काहीशी स्टोरी होती. जमल्यास आउटडोअर सेक्ससीन्स करायचे होते. डायला~म्ग्ज तयार होते. उद्या सकाळी देतो म्हणाले साहेब.

मध्ये डिझेल भरायला म्हणून गाडी थाम्बली तेव्हा रोझी माझ्या शेजारी येऊन बसली. तिचे चिकटून बसणे शर्मिलाला आवडत नव्हते म्हणे. पुन्हा गाडी सुरू झाली. अय्यरसाहेबाम्ची स्क्रिप्ट साम्गून झाली होती. रामप्यारेने भोजपुरी गाणी लावली होती डेकमध्ये. बियरची नशा चढत होती मला. खिडकीला डोके टेकून झोपण्याचा प्रयत्न करीत होतो. पण रोझीच्या खाम्द्यावर ते डोके कधी टेकले ते कळलेच नाही. तीसुद्धा मला आधार देत माझ्या बाजूला कलली. पम्धरा दिवसाम्पासून बाई झवली नव्हती तरीदेखील रोझीच्या खाम्द्यावर हात टाकून तिच्या खाम्द्यावर डोके टेकून झोपताना मला तसली कोणतीच भावना झाली नाही

No comments:

Post a Comment