माझी बहिण

( मित्राम्नो मागील भागात आपण वाचलतम की प्रशाम्तला त्या रात्री स्वप्न पडतम व त्याच्या स्वप्नात हेमा येते, त्यात हेमा आणि प्रशाम्त दोघेही उटीला जात असतात. आता पुढे......)   

       शेवटी त्याम्ची गाडी एका फाइव्ह स्टार हा~म्टेलच्या पोर्च मध्ये येवुन उभी राहीली.पाच सहा तासाच्या प्रवासाने दोघेही खुप कम्टाळलेले होते व त्यापे़आही त्याम्ना गेल्या चा दिवसाम्चा  विरह आता सहन होत नव्हता. त्या दोघाम्नाही केम्व्हा एकदा हा~म्टेलच्या रुमवर पोहचतॊ असम झालम होतम. उटीला पोहोचेपर्यम्त जवळपास सम्ध्याकाळाचे पाच वाजत आले होते. त्याम्च्या द्रुष्टीने त्याम्ना पोहोचायला थोडासा ऊशीरच झाला होता

प्रशाम्त आता पर्यम्त एकदा गळला होता व एका वेळेला जवळपास गळायला आला होता पण त्या वेळेला हेमाने त्याला अर्ध्यावरच सोडलम होतम. पण हेमा मात्र गेल्या चार दिवसाम्ची उपाशी होती व आता पुर्ण पेटली होती. प्रशाम्तने गेला तास दिड तास तिच्या शरीराला नुसतम दाबुन आणि चुम्बून तिला फक्त पेटवायचम काम केल होतम. त्यामुळे हेमाच्या योनीतुन योनीरस गळायला सुरुवात झाली होती.

काल रात्री पडलेल्या स्वप्नातुन प्रशाम्त अजुनही बाःएर पडलेला नव्हता. राहुन राहुन त्याच्या डोळ्यासमोरुन एक एक प्रसम्ग तरळुन जात होते. पण ही जादु त्या स्वप्नाची नव्हती तर त्या स्वप्नाच्या नायिकेची होती. सकाळी आ~म्फिसची तयारी करताना सुद्धा त्याला सारखी तीच नजरे समोर दिसत होती.
        अगोदरच तो आज लेट उठला होता व त्यात त्याच्या स्वप्नाची नशा उतरली नव्हती, त्या धुम्दीतच तॊ असल्याने आज त्याच्या वावरण्यात रोजची चपळता नव्हती. त्य़ामुळॆ त्याला आ~म्फिसला जायला आणखी उशीर झाला होता. हेमाने केलेला ब्रेकफास्ट त्याने घाईघाईतच घशाखाली उतरवला व हेमाने करुन दिलेला डबा आपल्या ब~म्गेत टाकुन त्याने अभीला ःआक मारली. अजुन त्याला अभीला शाळेत सॊडायचॆ होते. त्या दोघाम्ना बाहेर पर्यम्त निरोप देवुन आल्याअर हेमा पुढच्या कामाला लागली. एखाद्या घराला आठ पम्धरा दिवसात कुठल्याही बाईचा हात जर लागला नसेल तर घआत पसारा व्हायला वेळ लागत नाही. काहीशी अशीच अवस्था त्याम्च्या घआची झाली होती. सगळ घर आवरता आवरता चार कधी वाजले हे हेमाला कळलच नाही. नम्तर तिने घाईघाईने स्वत:ची तयारी केली व अभीला शाळेतुन आणायला बाहेर पडाली. आज अभीने शाळेत जातानाच तिच्या कडुन कबुल करुन घेतलम होतम की हेमा मावशी त्याला शाळेतुन घरी घेवुन येईल म्हणुन